Hedeflerimiz

Uluslar arasi Çocuk Günü vesilesiyle, Innocence in Danger (Masumiyet Tehlikede), çocuklari korumak için 10 acil öncelik belirledi. Bu mücadelede yeni zorluklarla karsilasiyoruz. Kamuoyu su anda bu dünya vebasi pedofili hakkinda daha fazla bilgi sahibi olsa da, toplum bununla etkili bir biçimde savasmak için henüz yeteri donanima sahip degil.

- Pedofilleri ihbar edenleri nasil korumaliyiz?
- Potansiyel suçlulari çocuk istismarindan ve saldirilarindan nasil vazgeçirmeliyiz?
- Mahkumiyetten sonra pedofillerin bu suçlari tekrar ve tekrar islemesini nasil durdurmaliyiz?
- Ebeveynlere çocuklarini koruma yükümlülükleri konusunda nasil destek olmaliyiz?
- Dava süreçleri boyunca ebeveynlere nasil destek olmali ve eslik etmeliyiz?
- Kamuoyunu daha etkili bir biçimde nasil bilgilendirebiliriz?

Tepki göstermeyerek, suç ortagi olma riski tasirsiniz. Bu nedenlerle, çocuklarimizi bu tür saldirilardan daha iyi koruyabilmek için gerçeklestirilmesi gereken bir hedef listesi, eylem planlari ve açik ve basarilabilir amaçlar hazirladik.

Haykiriyoruz :

" INNOCENCE IN DANGER'IN ON EMRI "

1. Çocuklara karsi islenen suçlari "affedilmez" kilan yasa teklifi için mevzuat düzenlemek ve tesvik etmek

Cinsel istismar ve ensest kurbanlarinin yasadiklari saldiriyla yüzlesmeleri ve suçlulara dava açmalari genellikle çok uzun zaman (yasalara uygulanmasi açisindan) aliyor. Ancak pedofil suçlarinin zaman siniri yoktur, çocuga zarar vererek ileride olacagi yetiskinde iyilesmeyecek yara izleri açarlar. Kurbanlarinin, suçlarinin cezalarini çekmeleri için gereken zamanda tepki vermeyeceklerini uman pedofillerin bu eskimis kanunlardan kendilerine kazanç saglamalarina izin veremeyiz.

2. Pedofili suçundan dolayi hapse giren veya bununla suçlanan insanlarin çocuklarin çevresinde çalismasina izin vermeyin.

Kamu kuruluslarindan, isçi sendikalarindan ve profesyonel cemiyetlerden, çocuk tacizcileri konusunda hassas davranarak sadece bir tanesini isten çikarip onun yerine bir baskasini almak gibi basit bir çözüm yerine, çocuklara karsi duyduklari sorumluluk bilinciyle dogru kisiyi seçme yükümlülügü için katilim ve destek isteyin.

3. Cinsel saldirinin yarattigi travmanin tedavi masraflari için Sosyal Güvenlik'ten geri ödeme isteyin.

Istismar kurbanlarina yardim etmek sadece bu olayin tekrar yasanmasini degil ama ayni zamanda bir yetiskin olarak hayati boyunca bu saldirinin kurbani olmasini da engeller. Bu tedavi çok masraflidir ve büyük bir çogunluk seçtikleri doktorun parasi ödeyebilecek durumda degildir.

4. Çocuk Haklari üzerine iki saatlik bilgilendirme seminerleri düzenleyin ve bu haklara saygiyi güvence altina almayi saglayacak yöntemler bulun.

Elbette çocuklara da kendilerini dinleyebilecek hizmetlerin oldugunun farkinda olmalari için yardim etmeliyiz. Çünkü bu çocuklarin, cinsel istismardan kaynaklanan acilarini ifade edebilmeleri ve bunun bir utanilacak bir sey olmadigini ve bunun için cezalandirilmayacaklarini bilmeleri için gereklidir.

5. Çocuklar için, Internet üzerine egitim düzenlenmelidir. Onlara, çocuk tacizcilerinin kurbanlarini ararken basvurduklari hile ve tuzaklar, sohbet odalarinin tehlikeleri ve Internet'te gizliligin korunmasinin gerekliligi (kisisel isim veya adres ve bunun gibi diger bilgiler…) ögretilmeli.

6. Yaptiklarindan pisman olan pedofillerin hayat boyu yogun psikolojik tedaviden ve akil sagliklari için düzenli kontrollerden yararlanmalari saglanmali.

"2001 Akil Sagligi Yili" çerçevesinde, cinsel saldirida bulunmak için büyük arzu duyan ancak bunun için kendini engelleyenlere gerçek cinsel saldirinin çocuklar üzerindeki etkisinin ciddiyeti ve sonuçlarinin farkina varmalari konusunda yardim edilmeli. Bu tür bir tibbi düzenleme için, özellikle psikiyatristler bu tür hastalari reddettiginden dolayi, terapistler ve psikiyatristler özel egitim görmeli. Birçok durumda, pedofiller suçlarini tekrarlarlar. Bu durumun sonsuza kadar bu sekilde devam etmesine izin vermeyelim.

7. Ebeveynler ve ebeveyn ve çocuk dernekleri, okullarda ve yaz tatili mekanlarinda çocuklarin bakimindan sorumlu olanlarin sicillerini inceleme hakkina sahip olmalidir.

8. Sorumlulugunu ciddiye alip bu tür bir suçu ihbar edenler, adli yardimdan yararlanmalidir.

Özellikle, okul yönetimleri, tip merkezleri ve bunun gibi kamusal kuruluslar durumunda. Takip edilmek korkusu onlari sessiz kalmaya zorlamamalidir. Bu tür suçlara tanik olan ve bunu ihbar etmeyen yalnizca bu nedenle suç ortagi olarak kabul edilmeli ve "tehlikede olan bir insana yardim etmemekten" suçlanmali.

9. Çocuklarla çalisan insanlar çocuk istismari durumunda ilk isaretleri, ilk cesaretsiz yardim "çagrilarini" fark etmek için egitim görmelidir.

Çok sik rastlanan bir sey de, kimse nasil dinleyecegini ve bu yardim "çagrilarini" nasil yorumlayacagini bilmedigi için, çocugun, bazen yillar boyunca, bu cinsel saldirilara maruz kalmasidir.

10. Çocugun polis tarafindan ya da yasal veya adli sorgulanmasi bir terapist veya çocuk avukati gözetiminde yapilmalidir.

Yine çok sik rastlanan bir sey de, sorgulamanin ve yüzlesmenin çocugun acilarinin yenilenmesine neden olmasidir.